Biz insanlar birbirimize bu kadar mı yabancılaştık?

Gerçekten biz insanlar birbirimize bu kadar mı yabancılaştık? Empati yeteneğimiz bu kadar mı köreldi ya da yok muydu? Tahammül sınırlarımız bu kadar mı düştü? İnsan olmayı bu kadar mı unuttuk?

0
2
views

Bugün başıma gelen bir olaydan bahsetmek istiyorum. Bilim tarihi dersinden çıktım ve otobüsü bekliyordum. İlk durak olduğu için gelen otobüslerin şoförleri on dakika mola verdikten sonra tekrar yolcu alıyorlar. Benim bineceğim otobüs hiç ara vermeden tekrar yolcu almaya başladı ve ilk duraktan sadece ben bindim. Binerken otobüsü kullanan abiye sözlü şekilde selam verdim ve ortalarda bir yere oturdum. Sonra abi benimle konuşmaya başladı. Bu fakültede senin gibiler kaldı mı, dedi. Selam verip de geçene çok az rastlıyormuş. Abinin de bir önceki yolculardan dolayı morali çok bozukmuş. Anlattığına göre trafik olduğu için duraklara biraz geç gitmiş. Bir teyze geç kaldığı için şoföre bir ton laf etmiş. Bunların üstüne benim selam vermem onun ruh halini değiştirmiş. Geç kaldığım için hiç durmadan devam ettim, dedi. Mola bile veremediğini söyledi. Benim bir selam vermem ile yüzü güldü.

İlgili Haber
Beynimizi Kuklalaştıralım

Daha sonra otobüste bir olay daha yaşandı; çocuğun biri metroda ineceğini söyledi. Bindiğimiz otobüs metro durağında durmuyor ve zaten durması yasak. Ancak metroya iki dakika bile yürüme mesafesi olmayan çok yakın bir durakta durdu. Abi, çocuğa burada inebileceğini söyledi. Ama o, iki dakika yürümek istemedi. Orada duramayacağını söyleyince çocuk inerken ‘duracak’ düğmesine, otobüs durduğu halde, bir kaç defa basıp zilin çalmasına sebep olarak indi. Açıkça söylemek gerekirse ben bile rahatsız oldum. Benim ineceğim durağa yaklaşırken abinin yanına gidip kolaylıklar diledim ve öyle indim.

Bu başımdan geçen olayı anlatmamın sebebi kesinlikle beni çok etkilemesi ve bana bir ders vermesidir. Gerçekten biz insanlar birbirimize bu kadar mı yabancılaştık? Empati yeteneğimiz bu kadar mı köreldi ya da yok muydu? Tahammül sınırlarımız bu kadar mı düştü? İnsan olmayı bu kadar mı unuttuk? Düşünceli olmanın vakti geldi de geçiyor bile. Dışarı çıktığınızda yolda gördüğünüz belediye işçilerine, markette hesabı ödediğiniz görevliye, güvenlik personellerine, otobüse bindiğinizde şoföre selam vermeyi deneyin. Onlara “kolay gelsin” deyin. Sonra dönüp kendinize bakın, eminim yüzünüzde bir tebessüm hissedeceksiniz. Olduğunuz kişiyi daha çok seveceksiniz.

Önceki İçerikSagopa Kajmer’in Sarkastik EP Albümü ve Tepki Çeken Toz Taneleri Klibi
Sonraki İçerikSALT’ta dikkat çeken program: Bu son şansımız mı?
Ben Buket Didem Yılmaz. Uludağ Üniversitesi Felsefe Bölümü 2. sınıf öğrencisiyim. Bursa'da yaşıyorum. Kendimi geliştirerek ve kendime bir şeyler katarak mutlu olmaya çalışıyorum. Yeni bilgiler keşfetmek, öğrenmek, anlamaya çabalamak bana zevk verenlerden. Hayatımı da bunun üstüne kurmak istiyorum. Olmayacağını düşündüğüm anlarda çok olacaktır muhtemelen ve oluyor da ama her sabah güneş yeniden doğuyor. Her sabah yeni bir gün ve yeni bir umut.
TEILEN

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here