Bir kefenlik hayat

0
220
views

“Ana rahminden geldik pazara, / Bir kefen aldık döndük mezara.”

Yunus Emre’ye aittir bu cümleler. Denildiği gibi son yolculuğumuzun kıyafetidir kefen. ‘Yedik, içtik, doyduk’ derken gelinen asıl meselenin nesnelerinden biridir. Saflığın ve temizliğin simgesi olmakla birlikte, yine de ismi her geçtiğinde çoğu insanın ürpermesine neden olandır beyaz kefen…

“Neden bu konuyu seçtin?” gibi sorular sorulabilir, bir çeşit sayko olduğuma dair yorumlar yapılabilir elbette. Ancak ben kefeni ürkütücü bulmayan görüşün üyelerinden biriyim. Soyut bir üyelik…

“Bir insan mezarlıktan korkuyorsa, daha en sevdiğini kaybetmemiş demektir” diye bir söz var. Oldukça onayladığım bir sözdür. Nitekim hangi anne kaybetmiş olduğu evladının beyaz kefeninden korkar ki? Veya hangi Mecnun çok sevdiği Leylasına veda ederken kefeninden uzak durur ki? İşte soyut üyelik dediğim mesele bu: Empati…

TELEFONUNUZDAN DERGİYİ ONLİNE OKUMAK İÇİN AŞAĞIDAKİ LİNKİ TIKLAYIN

Önceki İçerikEfsaneye veda
Sonraki İçerikSonra ne olmuş?
trkn-yldz1@hotmail.com'
3 Ocak 1992’de Malatya’da doğdu. İlköğretim ve lise öğrenimini Malatya’da tamamladı. Marmara Üniversitesi İletişim Fakültesi Gazetecilik Bölümü’nden mezun oldu. Bir kaç gazetede muhabirlik yaptı. Tasavvuf, insan psikolojisi gibi konulara ilgisi bulunmaktadır. Büt Dergisi’ne yazılar yazarak katkıda bulunuyor.
TEILEN

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here